Klagen is gezond! Toch!?

Is af en toe even lekker klagen niet gewoon gezond?

Even lekker mopperen op het weer, die automobilist die geen voorrang gaf, die klant die altijd zo zeurt, heerlijk, dat lucht op! Je hebt mensen om je heen die het herkennen, medeleven tonen, waar je een band mee opbouwt en je kan weer door met je dag. Toch?

Voor de mensen die de vorige blogs (deel 1 en deel 2) hebben gemist: Op 1 oktober ben ik met de challenge ’21 dagen zonder klagen’ uit het boek van Will Bowen gestart. Klagen is hardop tegen iemand je ongenoegen uitten. Als ik dat doe, wissel ik een armbandje van pols, net zo lang tot het armbandje 21 dagen aan 1 arm zit.

klagen is gezond toch afbeelding

21 dagen zonder klagen: de tussenstand na 2 maanden

Inmiddels ben ik 2 maanden bezig aan een challenges van 21 dagen. Dit is de tussenstand:

  • 8 dagen aaneengesloten niet geklaagd (vandaag dag 8)
  • 1 iemand gemotiveerd om ook mee te doen (persoonlijk doel)
  • Meerdere mensen om mij heen die reacties anders formuleren
  • Niet klagen gaat me steeds makkelijker af

Ik had mij zelf ten doel gesteld op mijzelf te trakteren als ik 5 dagen klaagvrij was. Dit heb ik begin van de maand behaald, dus op naar de bakker! Fietsen we terug naar huis, lopen 2 mensen op de stoep waar een steiger de doorgang blokkeert. Ze kijken achterom, zien ons aankomen maar stappen vlak voor ons toch gewoon de weg op…

Resultaat: Ik heb mijn armbandje verwisselt voor ik het gebak heb gegeten… In plaats van het te negeren of direct aan die personen (NETJES) te vragen of ze ons wel gezien hadden, besloot ik te mopperen op ze tegen degene die met mij mee fietste… Niet erg constructief. Het gebakje smaakte overigens prima!

Maar is klagen dan echt ongezond?

Ik toch vraag ik het me wel af: is klagen echt wel zo ongezond? Ik lees steeds meer over klagen (ik wil er nu zoveel mogelijk over weten ook) en dan kom je vrij snel dit artikel van het AD tegen, waar het nut van klagen wordt omschreven. Er zijn onderzoeken te vinden die klagen als iets positiefs zien. De meeste wetenschappelijke (en niet wetenschappelijke) onderzoeken geven aan dat klagen niet gezond is. Gedrag bestaat uit gewoontes. Klaag je regelmatig, wordt dit je ‘default modus’, je standaard reactie. Heb je een relatie gebaseerd op gemeenschappelijk klagen? Wat is die relatie waard als je het klagen weg haalt? En levert je dat gezamenlijk klagen echt zoveel op?

Het meest gehoorde argument is dat mensen als Martin Luther King zonder klagen nergens was gekomen. Ja hij uitte zijn ongenoegen, maar dat niet alleen. Hij deed er iets mee. Hij zorgde ervoor dat de wereld veranderde. Dat was niet op basis van klagen dat ze een minderheid waren, maar het focussen op de oplossing (I have a dream). De challenge is voor mij niet ‘altijd maar mijn mond houden’, maar meer ‘ik vind dit niet leuk, kan ik het veranderen? Nee, dan laat ik het gaan, Kan ik het veranderen, doe dat dan ook’!

Concreet voorbeeld: Klagen is geen goede basis

Tijdens deze challenge schoot mij ineens een gebeurtenis van een jaar of 2 geleden te binnen. Dit is voor mij een sprekend voorbeeld dat klagen geen goede basis

Het is winter en er valt een klein beetje sneeuw. Ik loop het perron op, onderweg naar huis, blijkt dat de trein 10 minuten vertraging heeft. Het is avond, er staat maar een ander persoon op het perron. Hij ziet me kijken en maakt al klagend een grapje over het de sneeuw en bevroren wissels. Het ijs is meteen gebroken en we maken een kort praatje.

Tot zover een negatieve uiting (klagen), met een positief gevolg, een kort maar gezellig gesprek met een onbekend iemand. Maar daar blijft het niet bij.

Later in de trein zitten we in dezelfde coupé. De conducteur komt langs. De man van het perron maakt een soortgelijk grapje tegen de conducteur. De conducteur reageert vervolgens dat er vertraging is, om dat de machinist bij een ongeluk betrokken was. Gelukkig was er binnen 15 minuten een vervanger, anders had de trein helemaal niet gereden.

Ineens voelde ik mij schuldig. Ik ging er vanuit dat de sneeuw de oorzaak is van de vertraging. Blijkt dat de machinist mogelijk in het ziekenhuis ligt en wij lopen er grapjes over te maken. Ik voelde me daar toch niet goed bij.

Voor de liefhebber heb ik een aantal artikelen en onderzoeken over klagen:

Pro klagen

Anti klagen

De meeste onderzoeken neigen naar ‘klagen is ongezond’. Ik sluit mij daar volledig bij aan.

Wil je als eerste mijn blogposts lezen, schrijf je dan hieronder in op de nieuwsbrief!